Ο Κοχλίας, είναι σαν την Κέρκυρα δεκάδες εκατοντάδες άνθρωποι από όλο τον πλανήτη που πάνε και έρχονται. Φεύγουν, αλλά ξαναγυρίζουν. Σε ατέρμονους κύκλους. Από όλο τον κόσμο. Από όλο τον πλανήτη. Κυριολεκτικά. Απόλυτο χαρακτηριστικό αυτό.

Ο Κοχλίας από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο, οπότε και είναι ανοιχτός, είναι σαν τους δημιουργούς του σαν το όνομα του, ατέρμονες κύκλοι στην απόλαυση. Των πάντων. Αλλά κυρίως των απλών πραγμάτων. Όπως ένας καφές.

Ο Κοχλίας, δηλαδή οι δημιουργοί του, όταν ξεκίνησαν το 1994, σκέφτηκαν ότι ναι μεν είναι εύκολο να ξεκινήσεις να φτιάχνεις ένα από του καλύτερους espresso σε ένα νησί, ακόμη κι αν αυτό είναι η Κέρκυρα, αλλά το να συγκεντρώσεις τον ομορφότερο κόσμο ενός νησιού μαζί με όλο του το χρώμα τον αέρα την φρεσκάδα του, ‘όταν μάλιστα αυτό το νησί είναι η Κέρκυρα, ε τότε ναι, αυτό είναι δύσκολο.

Αλλά από ότι φαίνεται τα κατάφεραν. Γιατί ο Κοχλίας στο Λιστόν στην Κέρκυρα, πέρα από τις αναφορές που έχουν γίνει σε αυτόν σε περιοδικά αλλά και άλλα Μέσα, είναι ένα σημείο αναφοράς. Κι όπως θα έλεγαν οι δημιουργοί του, μιμούμενοι άλλους δημιουργούς άλλων μοναδικών σημείων απόλαυσης άλλων πόλεων, “Εμείς φταίμε για όλα!